DFT vs WFT: Jak obliczyć grubość mokrej powłoki (GPM)? (WZÓR + Przykład)

W każdym profesjonalnym projekcie antykorozyjnym operujemy dwiema kluczowymi wartościami: DFT i WFT. Zrozumienie różnicy między nimi i umiejętność ich przeliczania to absolutna podstawa pracy każdego malarza, wykonawcy i inspektora.

Dlaczego? Ponieważ projekt (specyfikacja) mówi Ci, ile farby ma zostać na stali (DFT), ale podczas malowania możesz kontrolować tylko to, ile nakładasz "na mokro" (WFT).

Jako eksperci PowerCoat, bazując na wzorach z norm, pokazujemy, jak poprawnie wykonać te obliczenia.

Definicje: Co to jest DFT, a co WFT?

Co to jest DFT (Dry Film Thickness) / GPS (Grubość Powłoki Suchej)?

To jest Twój CEL. Jest to grubość powłoki malarskiej, która pozostaje na konstrukcji po całkowitym wyschnięciu i odparowaniu wszystkich rozpuszczalników. Jest to wartość podawana w projekcie (np. "Grunt epoksydowy: 80 µm DFT"). Mierzy się ją elektronicznym miernikiem (np. PosiTector) już po utwardzeniu farby.

Co to jest WFT (Wet Film Thickness) / GPM (Grubość Powłoki Mokrej)?

To jest Twój ŚRODEK DO CELU. Jest to grubość farby zmierzona natychmiast po nałożeniu, gdy jest jeszcze mokra. Mierzy się ją prostym narzędziem – grzebieniem malarskim. Kontrolowanie WFT podczas aplikacji to jedyny sposób, aby mieć pewność, że po wyschnięciu osiągniesz wymagane DFT.

Kluczowy parametr: Zawartość Części Stałych (V_O)

Grubość mokra (WFT) jest zawsze wyższa niż sucha (DFT). Dlaczego? Ponieważ część farby wyparowuje (rozpuszczalniki lub woda).

To, ile farby "zostaje", a ile "znika", określa Zawartość Części Stałych (V_O), podawana w procentach w karcie technicznej produktu.

Jak wyjaśnialiśmy w naszym artykule o farbach High Solid, farba z 60% V_O oznacza, że 40% jej objętości wyparuje.

Jak obliczyć WFT z DFT? (Podstawowy wzór)

Oto wzór, którego potrzebujesz. Zakłada on, że nie dodajesz do farby żadnego dodatkowego rozcieńczalnika.

Przykład 1: Farba High Solid

Chcesz nałożyć Tikkurila Temabond ST 200 na grubość 150 µm DFT.

1. Sprawdzasz w karcie (TDS): %V_O dla Temabond ST 200 wynosi 82%.
2. Podstawiasz do wzoru: WFT = (150 × 100) / 82
3. Obliczasz: WFT = 15000 / 82 = 183 µm

Wniosek: Aby po wyschnięciu zostało 150 µm, musisz grzebieniem zmierzyć "na mokro" 183 µm.

Przykład 2: Farba Low Solid

Chcesz nałożyć standardowy grunt alkidowy na grubość 60 µm DFT.

1. Sprawdzasz w karcie (TDS): %V_O dla tej farby to np. 45%.
2. Podstawiasz do wzoru: WFT = (60 × 100) / 45
3. Obliczasz: WFT = 6000 / 45 = 133 µm

Wniosek: Mimo że sucha warstwa jest cienka (60 µm), musisz nałożyć ponad dwa razy tyle mokrej farby (133 µm), bo ponad połowa wyparuje.

Wzór dla Ekspertów: Jak uwzględnić dodany rozcieńczalnik?

Powyższy wzór działa tylko dla farby prosto z puszki. A co, jeśli dodałeś 10% rozcieńczalnika, aby poprawić jej rozlewność przy natrysku?

Dodanie rozcieńczalnika obniża zawartość części stałych w Twojej mieszance! Musisz użyć pełnego wzoru:

Przykład 3: Farba High Solid + Rozcieńczalnik

Wracamy do naszego Temabond ST 200 (82% V_O), cel: 150 µm DFT. Ale tym razem dodajemy 10% rozcieńczalnika.

1. Podstawiasz do wzoru: WFT = (150 × (100 + 10)) / 82
2. Obliczasz: WFT = (150 × 110) / 82
3. Obliczasz: WFT = 16500 / 82 = 201 µm

Wniosek: Dodanie 10% rozcieńczalnika zmusiło Cię do nałożenia znacznie grubszej mokrej warstwy (201 µm zamiast 183 µm), aby skompensować parowanie dodatkowej cieczy i nadal osiągnąć ten sam cel 150 µm na sucho.